یادها وخاطره های ورزشی

ورزشکاران عزیز، پیش کسوتان وسابقه داران ورزش افغانستان !
سایت انترنیتی اتحادیه ورزشی افغانهای مقیم اروپا در نظر دارد تحت عنوان فوق خاطرات ویاد واره های شما عزیزان را به نشر بسپارد. از همه دوستان تقاضا بعمل میآید که لطفآ خاطرات ، یادداشت ها ورویداد های جالب ورزشی خویش را برای ما فرستاده واز اینطریق باهموطنان شان شریک سازند. 

 

 

محمد داوود اکمل احمدی

تجدیدخاطرات ورزشی و سربازی
روز شنبه مورخ 30 ماه جولای 2011 شاهد محفل شادمانانه ورزشکاران اسبق در شهر فرانکفورت آلمان بودم ،چون کتمان کردن احساس و عواطفم محال محسوب میگردد ، اینک در حالیکه نه پیشه ام نویسنده گی است و نه رشته ام ادبیات ،اما بازهم مینگارم تا از پدیده ها آگاهی حاصل نموده و برای آینده ها آموزنده بیادگار بماند.
در دهه های شصت و هفتاد قرن جاری هجری خورشیدی یکتعداد  از ورزشکاران ملی پوش رشته های مختلف ورزش اعم ازهاکی، فتبال، باسکتبال، والیبال، هندبال، کُشتی،بوکس، وزنه برداری، تینس، اتلتیک خفیفه و ثقیله، بایسکل رانی، شطرنج، پینگ پانگ، بدمنتون  جهت سپری نمودن دوره های مکلفیت و احتیاط خدمت مقدس سربازی به کلوپ سپورتی اردو سوق میگردیدند که همیشه در حدود یکصد سرباز حاضر در تشکیل موجود میبودند.
ایشان صبح هر روز حاضری داشتند و تا ظهرها در کلوپ سپورتی اردو میبودند،بعد از صرف طعام همه ملبس با البسه های شخصی عازم محلات تمرینات تیمهای ملی میشدند و صرف یک دلگی سرباز وظایف پهره داری را اجرا میداشتند. سر ساعت هشت هر شب موجودی حضورداشت صورت میگرفت و بعداَ همه در فضای صمیمیت در کاغوش و در کانتین دورهم نشسته که مذاکره و مفاهمه،شوخی و بذله گوییهای دوستانه را تا نیمه های شب ادامه میدادند که خاطرات آن جاودان و لذایذ آن بیپایان میباشد.سخن از هر دری میبود و کلام بهر جهتی در پرواز میشد، از طنز تا فکاهی،از شعر تا ترانه،از انتقاد تا پیشنهاد،از سیاست تا ورزش، از ادبیات تا عامیانه گویی، خلاصه کلام اینکه قصه ها و خنده ها را پایانی نبود. گاهی هم روز ترخیص عزیزی را جشن میگرفتیم.
لیک چون هر بهاری را خزانی رسیدنی است آن زمانه ها هم ابدی نمانده و دور مهاجرتهای اجباری و از هم پاشیدنها آمدآمدی داشت و سبب دوری عزیزان از هم گردید. یکی جایگزین در اروپا شد و دیگری رهسپار امریکا،یکی در پاکستان ماند و دیگری در ایران،آن دیگری سر از آسترلیا برآورد و دیگری در وطن مسکون.
 اما اینک باز مرغ اقبال و سعادت پرگشایهای داشته و ارتباطات فیمابین ورزشکاران تجدید دوستانه یافته و همه در تلاش بقا آن فضا مملو از صفای قلبی هستند که تعدادی از انجمنها،اتحادیه ها و نهادهای ورزشی در این زمینه پیشگامیهای داشته اند اما محفل ما خارج از چوکات رسمیات و صرف با احساس پاک خودجوش ورزشکاران اسبق تیمهای ملی به نشست خویش دست یافتند.
انــس نــوری ورزشکار بیبدیل و پرتوان رشته هندبال جهت پذیرایی به مناسبت سفر شخصی مــحمد صــمیـیم این ورزشکار سختکوش ومتواضع رشته بوکس نشستی دوستانه ایرا درشرکت تجارتی عزیز ابتکار و سازماندهی نموده که در آن جمع کثیری از ورزشکاران، ورزشدوستان و هنرمندان اشتراک داشتند.حوالی شام همان روز ، ورود دوستان شروع گردید که لحظات فراموش ناشدنی برای همه بحساب میرود ، دیدار بعد از سالها و تجدید خاطرات ورزشی و دوستی فضا های جمنازیوم پوهنتون ، المپیک، لیسه امانی ،کافه ابراهیم و مکانهای دیگری ورزشی از ورزشکاران مشهور همایون ولی، نورسخیزاده، شاهپورویس، جمشیدویس ، علی یعقوبی ، راشدویس، داووداحمدی، زلمی خیرخواه، خلیل، وحید، لطیف نام برد.
 از جمله دوستان حاضرمیتوان از سکرترمسوول اتحادیه ورزشی اروپایی افغانها محترم نوراله نوری، محمد اسمعیل، منصورویس، سید وحید یادآوری نمود.
هنرمند چیره دست،استادبزرگوار و افتخار موسیقی غزل شریف غزل با همراهی هنرمند برازنده حمید پارسا شمع محفل بودند.
آغازین مراحل صحبتها با تراوش صمیمیتهای صادقانه شروع گردید که با حرارت دوستانه بصوب شفقتهای قلبی همراه با شادمانیهای مملو از خاطرات در جهش بود. سخنها از دوستی و پایمردی، از علایق وامکانات، از رفاقت و شجاعت، از گذشته وحال، از همنوایی و بینوایی، از دوستان و یاران، از تلاش و کوشش، از گذشت و سرگذشت، از جدوجهد، از مروت و مردانگی و از هر در و هر دیاری خاطرات زنده میشد و حتی لحظهّ هم لبخند ها را سکوتی جانشین نمیگردید. تا آنکه زمان صرف غذا فرارسید و همه در آرامش کامل به آن مصروف شدند.
متعاقباَ بخش هنری با همرنمایی محترم عبدالرشیدعزیز به لذتبخشی محفل افزود که حوالی نیمه های شب الی روشنایی سحرگاهان استاد شریف غزل با طرب و نواهای دلپذیر ، نوازشگر گوشها و دلهای همه بود.
اختتامیه نشست مذکور با وعده های همپیمانی های صمیمی و تلاش مثمر جهت ارتباطات عمیقتر با قشر ورزشکاران در فضا اخوت و با خلوص نیت و با امیدهای اعتلای ورزش در افغانستان به اتمام رسید . (احمدی)    

 

پهلوان احمد جان
یکی از ستاره های درخشان ورزش پهلوانی کشور ما مرحوم پهلوان احمد جان میباشد ، که هموطنان ما با نام وکارنامه های ماندگار اش آشنائی دارند.بیاد دارم که زمانیکه پهلوان احمد جان ،مسابقه میداشت ؛ استدیوم ورزشی کابل کاملآ پُر میشد وبه اصطلاح «جای سوزن انداختن» در دندانه های استدیوم خالی نبود.
 پهلوان احمد جان فرزند برومند دگروال محمد صدیق خان درسال 1325 خورشیدی در ده افغانان کابل دیده به جهان گشود. موطن اصلی اش سفید چهر پنجشیر است. تعلیمات ابتدایی را در مکتب  تجربوی بی بی مهرو به پایان رسانید وبعد جهت ادامه تحصیل شامل حربی پوهنتون شد، پس از سپری نمودن یک سال شامل سپورت معارف شد وبااستعدادوتوانمندی که داشت در ظرف یکسال در بین همقطارانش در کشتی آزاد ممتاز گردید. وی از پانزده سالگی به ورزش آغاز کرد وباززحمت کشی وتمرینات متداوم  به یک پهلوان واقعی مبدل گردید .او با موفقیت از آزمونهای دشوار بدر آمده وعضویت تیم ملی پهلوانی کشور را کمائی نمود.پهلوان احمد جان  توانست سرسختانه همه حریفانش را از صحنه ی مبارزه خارج وخودش را به کرسی قهرمانی وزن دوم تیم ملی قرار دهد.بعدآ پهلوان احمدجان  به منظور تشویق جوانان، کلپ های ورزشی آزادی، کلپ ورزشی پنجشیر، وکلپ ورزشی جوانان را تآسیس کرد. که صد ها تن از جوانان ودوستداران وی را استقبال کردند. او علاقه  وافر به کتاب وخوانش شعر داشت. در سال 1347 غرض انجام مسابقات بین المللی به مکسیکو رفت ودر سال 1351 عازم بیت الله شریف شد. در سال 1352 به منظور انجام مسابقات جهانی به مونشن ودر سال 1357 غرض انجام مسابقات پهلوانی عازم اتحاد جماهیر شوروی گردید . در 52 مسابقه در داخل وخارج از کشور قهرمان ورزش پهلوانی شد و تا آخر عمر دروزن خود قهرمان بود. پهلوان احمد جان در سال 1357 رییس کمیته ملی المپیک مقررشد.بعدآ به پنجشیر رفت ودر آنجا به طور مرموزِ بقتل رسید. روحش شاد ویاد اش گرامی باد.